"Nergal" - ten na scenie i ten pozasceniczny - to zupełnie odmienne "osobowości". Prywatnie jest to bardzo kulturalny człowiek, inteligentny i wrażliwy, choć trudno w to uwierzyć. Na scenie wchodzi w rolę szatana i w ten sposób buduje swoje drugie "ja", z czego nieźle żyje. Jeżeli zastosujemy regułę, że to my mamy dobierać ludzi, z którymi chcemy wchodzić w interakcje, to automatycznie wszystko, co z tego wynika, jest naszym wyborem. A więc jako osoby płacące abonament, możemy również mieć wpływ na dobór tych "aktorów" pierwszego, czy drugiego planu w telewizji publicznej. Trzymając się zasad demokratycznych, nie jesteśmy jednak pewni, jak wygląda w tym zakresie większość i czy jest ona po stronie wartości, o które nam chodzi. Dlatego rzeczą fundamentalną, z jednej strony, jest diagnozowanie preferencji telewidzów, a z drugiej, nieustanne przypominanie, że jest coś ważniejszego od chwilowego zaspokajania potrzeb hedonistycznych i podnoszenia tej sławetnej adrenaliny. Wobec powyższego, zaznaczenie swojej misji przez różnego rodzaju środowiska opiniotwórcze jest czymś normalnym i potrzebnym. Uczula to i uwrażliwia nas na coś, co w pogoni za "życiem bezrefleksyjnym" może w przyszłości przynieść same straty rozwojowe i emocjonalne. Niczego jednak nie uda się wprowadzić drogą zakazów i nakazów, lecz ciągłym budowaniem świadomości społecznej i wypracowywaniem mechanizmów obronnych, zachowań asertywnych. Nawiązując do "Nergala", trzeba jednak przyznać bez wątpliwości, że w Jego wnętrzu również nie ma spokoju, to widać na zewnątrz, szczególnie po "ponownym narodzeniu się" - choroba zmienia każdego, a dar uzdrowienia nie jest czymś, co nie odciska swojego "piętna" na psychice człowieka. Bądźmy dobrej myśli, ten człowiek ewoluuje w dobrą stronę, może trzeba dać i Jemu szansę na metamorfozę? Do moderatora dyskusji mam nieśmiałą prośbę, żeby tworzyć warunki, gdzie wszyscy uczestnicy dyskusji mieliby "limitowany" czas wypowiedzi. W innym przypadku, ciekawe nieraz poglądy mają okrojoną szansę na wydobycie się do przestrzeni publicznej. I jeszcze jedno - materiał ten, wymaga zainstalowania w innym miejscu, np. pod kultura, co stworzy warunki do szerszego upowszechnienia. Pozdrawiam wszystkich uczestników debaty. Wysłuchanie/obejrzenie tego programu, nie było straceniem czasu, choć nie wyczerpuje zarysowanego problemu.

"Nergal" - ten na scenie i ten pozasceniczny - to zupełnie odmienne "osobowości". Prywatnie jest to bardzo kulturalny człowiek, inteligentny i wrażliwy, choć trudno w to uwierzyć. Na scenie wchodzi w rolę szatana i w ten sposób buduje swoje drugie "ja", z czego nieźle żyje. Jeżeli zastosujemy regułę, że to my mamy dobierać ludzi, z którymi chcemy wchodzić w interakcje, to automatycznie wszystko, co z tego wynika, jest naszym wyborem. A więc jako osoby płacące abonament, możemy również mieć wpływ na dobór tych "aktorów" pierwszego, czy drugiego planu w telewizji publicznej. Trzymając się zasad demokratycznych, nie jesteśmy jednak pewni, jak wygląda w tym zakresie większość i czy jest ona po stronie wartości, o które nam chodzi. Dlatego rzeczą fundamentalną, z jednej strony, jest diagnozowanie preferencji telewidzów, a z drugiej, nieustanne przypominanie, że jest coś ważniejszego od chwilowego zaspokajania potrzeb hedonistycznych i podnoszenia tej sławetnej adrenaliny. Wobec powyższego, zaznaczenie swojej misji przez różnego rodzaju środowiska opiniotwórcze jest czymś normalnym i potrzebnym. Uczula to i uwrażliwia nas na coś, co w pogoni za "życiem bezrefleksyjnym" może w przyszłości przynieść same straty rozwojowe i emocjonalne. Niczego jednak nie uda się wprowadzić drogą zakazów i nakazów, lecz ciągłym budowaniem świadomości społecznej i wypracowywaniem mechanizmów obronnych, zachowań asertywnych. Nawiązując do "Nergala", trzeba jednak przyznać bez wątpliwości, że w Jego wnętrzu również nie ma spokoju, to widać na zewnątrz, szczególnie po "ponownym narodzeniu się" - choroba zmienia każdego, a dar uzdrowienia nie jest czymś, co nie odciska swojego "piętna" na psychice człowieka. Bądźmy dobrej myśli, ten człowiek ewoluuje w dobrą stronę, może trzeba dać i Jemu szansę na metamorfozę? Do moderatora dyskusji mam nieśmiałą prośbę, żeby tworzyć warunki, gdzie wszyscy uczestnicy dyskusji mieliby "limitowany" czas wypowiedzi. W innym przypadku, ciekawe nieraz poglądy mają okrojoną szansę na wydobycie się do przestrzeni publicznej. I jeszcze jedno - materiał ten, wymaga zainstalowania w innym miejscu, np. pod kultura, co stworzy warunki do szerszego upowszechnienia. Pozdrawiam wszystkich uczestników debaty. Wysłuchanie/obejrzenie tego programu, nie było straceniem czasu, choć nie wyczerpuje zarysowanego problemu.

"Nergal" - ten na scenie i ten pozasceniczny - to zupełnie odmienne "osobowości". Prywatnie jest to bardzo kulturalny człowiek, inteligentny i wrażliwy, choć trudno w to uwierzyć. Na scenie wchodzi w rolę szatana i w ten sposób buduje swoje drugie "ja", z czego nieźle żyje. Jeżeli zastosujemy regułę, że to my mamy dobierać ludzi, z którymi chcemy wchodzić w interakcje, to automatycznie wszystko, co z tego wynika, jest naszym wyborem. A więc jako osoby płacące abonament, możemy również mieć wpływ na dobór tych "aktorów" pierwszego, czy drugiego planu w telewizji publicznej. Trzymając się zasad demokratycznych, nie jesteśmy jednak pewni, jak wygląda w tym zakresie większość i czy jest ona po stronie wartości, o które nam chodzi. Dlatego rzeczą fundamentalną, z jednej strony, jest diagnozowanie preferencji telewidzów, a z drugiej, nieustanne przypominanie, że jest coś ważniejszego od chwilowego zaspokajania potrzeb hedonistycznych i podnoszenia tej sławetnej adrenaliny. Wobec powyższego, zaznaczenie swojej misji przez różnego rodzaju środowiska opiniotwórcze jest czymś normalnym i potrzebnym. Uczula to i uwrażliwia nas na coś, co w pogoni za "życiem bezrefleksyjnym" może w przyszłości przynieść same straty rozwojowe i emocjonalne. Niczego jednak nie uda się wprowadzić drogą zakazów i nakazów, lecz ciągłym budowaniem świadomości społecznej i wypracowywaniem mechanizmów obronnych, zachowań asertywnych. Nawiązując do "Nergala", trzeba jednak przyznać bez wątpliwości, że w Jego wnętrzu również nie ma spokoju, to widać na zewnątrz, szczególnie po "ponownym narodzeniu się" - choroba zmienia każdego, a dar uzdrowienia nie jest czymś, co nie odciska swojego "piętna" na psychice człowieka. Bądźmy dobrej myśli, ten człowiek ewoluuje w dobrą stronę, może trzeba dać i Jemu szansę na metamorfozę? Do moderatora dyskusji mam nieśmiałą prośbę, żeby tworzyć warunki, gdzie wszyscy uczestnicy dyskusji mieliby "limitowany" czas wypowiedzi. W innym przypadku, ciekawe nieraz poglądy mają okrojoną szansę na wydobycie się do przestrzeni publicznej. I jeszcze jedno - materiał ten, wymaga zainstalowania w innym miejscu, np. pod kultura, co stworzy warunki do szerszego upowszechnienia. Pozdrawiam wszystkich uczestników debaty. Wysłuchanie/obejrzenie tego programu, nie było straceniem czasu, choć nie wyczerpuje zarysowanego problemu.

"Nergal" - ten na scenie i ten pozasceniczny - to zupełnie odmienne "osobowości". Prywatnie jest to bardzo kulturalny człowiek, inteligentny i wrażliwy, choć trudno w to uwierzyć. Na scenie wchodzi w rolę szatana i w ten sposób buduje swoje drugie "ja", z czego nieźle żyje. Jeżeli zastosujemy regułę, że to my mamy dobierać ludzi, z którymi chcemy wchodzić w interakcje, to automatycznie wszystko, co z tego wynika, jest naszym wyborem. A więc jako osoby płacące abonament, możemy również mieć wpływ na dobór tych "aktorów" pierwszego, czy drugiego planu w telewizji publicznej. Trzymając się zasad demokratycznych, nie jesteśmy jednak pewni, jak wygląda w tym zakresie większość i czy jest ona po stronie wartości, o które nam chodzi. Dlatego rzeczą fundamentalną, z jednej strony, jest diagnozowanie preferencji telewidzów, a z drugiej, nieustanne przypominanie, że jest coś ważniejszego od chwilowego zaspokajania potrzeb hedonistycznych i podnoszenia tej sławetnej adrenaliny. Wobec powyższego, zaznaczenie swojej misji przez różnego rodzaju środowiska opiniotwórcze jest czymś normalnym i potrzebnym. Uczula to i uwrażliwia nas na coś, co w pogoni za "życiem bezrefleksyjnym" może w przyszłości przynieść same straty rozwojowe i emocjonalne. Niczego jednak nie uda się wprowadzić drogą zakazów i nakazów, lecz ciągłym budowaniem świadomości społecznej i wypracowywaniem mechanizmów obronnych, zachowań asertywnych. Nawiązując do "Nergala", trzeba jednak przyznać bez wątpliwości, że w Jego wnętrzu również nie ma spokoju, to widać na zewnątrz, szczególnie po "ponownym narodzeniu się" - choroba zmienia każdego, a dar uzdrowienia nie jest czymś, co nie odciska swojego "piętna" na psychice człowieka. Bądźmy dobrej myśli, ten człowiek ewoluuje w dobrą stronę, może trzeba dać i Jemu szansę na metamorfozę? Do moderatora dyskusji mam nieśmiałą prośbę, żeby tworzyć warunki, gdzie wszyscy uczestnicy dyskusji mieliby "limitowany" czas wypowiedzi. W innym przypadku, ciekawe nieraz poglądy mają okrojoną szansę na wydobycie się do przestrzeni publicznej. I jeszcze jedno - materiał ten, wymaga zainstalowania w innym miejscu, np. pod kultura, co stworzy warunki do szerszego upowszechnienia. Pozdrawiam wszystkich uczestników debaty. Wysłuchanie/obejrzenie tego programu, nie było straceniem czasu, choć nie wyczerpuje zarysowanego problemu.