Kiedy zobaczyłam Pana spacerującego uliczkami Starego Miasta, pomyślałam, że znowu coś będzie na wzór Przewodnika po Lublinie. Dopiero, kiedy przedstawił Pan swojego rozmówcę, wszystko było jasne. Adrien Gros - to nie jest prof. Gross, a więc spokojnie obejrzałam ten wywiad. Panie Bernardzie, sądzę, że nieźle chyba Pan sobie poradził z tym francuskim, może przejdzie Pan na stałe na mowę obcą ku uciesze tych, co po polsku niewiele rozumieją. Ale co wtedy mogłabym napisać pod Pana wideoblogiem? Chyba trzeba byłoby zacząć leczyć uzależnienie! O zębach nie będę wspominać - ponieważ każdy ma swoje, a od przybytku tylko głowa zaczyna boleć. Ale Temu Pana Rozmówcy - Adrienowi życzę wydania książki w języku polskim. Chciałabym uchwycić widzenie Lublina oczami obcokrajowca, chociaż z polskimi korzeniami. Może niewiele będzie się różniło od tego, co Pan napisał o Lublinie - jako urodzony gdzie indziej. Z roli aktora, przeszedł Pan na rolę dziennikarza i znowu się udało. Czym jeszcze zaskoczy Pan swoich telewidzów?

Kiedy zobaczyłam Pana spacerującego uliczkami Starego Miasta, pomyślałam, że znowu coś będzie na wzór Przewodnika po Lublinie. Dopiero, kiedy przedstawił Pan swojego rozmówcę, wszystko było jasne. Adrien Gros - to nie jest prof. Gross, a więc spokojnie obejrzałam ten wywiad. Panie Bernardzie, sądzę, że nieźle chyba Pan sobie poradził z tym francuskim, może przejdzie Pan na stałe na mowę obcą ku uciesze tych, co po polsku niewiele rozumieją. Ale co wtedy mogłabym napisać pod Pana wideoblogiem? Chyba trzeba byłoby zacząć leczyć uzależnienie! O zębach nie będę wspominać - ponieważ każdy ma swoje, a od przybytku tylko głowa zaczyna boleć. Ale Temu Pana Rozmówcy - Adrienowi życzę wydania książki w języku polskim. Chciałabym uchwycić widzenie Lublina oczami obcokrajowca, chociaż z polskimi korzeniami. Może niewiele będzie się różniło od tego, co Pan napisał o Lublinie - jako urodzony gdzie indziej. Z roli aktora, przeszedł Pan na rolę dziennikarza i znowu się udało. Czym jeszcze zaskoczy Pan swoich telewidzów?

Kiedy zobaczyłam Pana spacerującego uliczkami Starego Miasta, pomyślałam, że znowu coś będzie na wzór Przewodnika po Lublinie. Dopiero, kiedy przedstawił Pan swojego rozmówcę, wszystko było jasne. Adrien Gros - to nie jest prof. Gross, a więc spokojnie obejrzałam ten wywiad. Panie Bernardzie, sądzę, że nieźle chyba Pan sobie poradził z tym francuskim, może przejdzie Pan na stałe na mowę obcą ku uciesze tych, co po polsku niewiele rozumieją. Ale co wtedy mogłabym napisać pod Pana wideoblogiem? Chyba trzeba byłoby zacząć leczyć uzależnienie! O zębach nie będę wspominać - ponieważ każdy ma swoje, a od przybytku tylko głowa zaczyna boleć. Ale Temu Pana Rozmówcy - Adrienowi życzę wydania książki w języku polskim. Chciałabym uchwycić widzenie Lublina oczami obcokrajowca, chociaż z polskimi korzeniami. Może niewiele będzie się różniło od tego, co Pan napisał o Lublinie - jako urodzony gdzie indziej. Z roli aktora, przeszedł Pan na rolę dziennikarza i znowu się udało. Czym jeszcze zaskoczy Pan swoich telewidzów?

Kiedy zobaczyłam Pana spacerującego uliczkami Starego Miasta, pomyślałam, że znowu coś będzie na wzór Przewodnika po Lublinie. Dopiero, kiedy przedstawił Pan swojego rozmówcę, wszystko było jasne. Adrien Gros - to nie jest prof. Gross, a więc spokojnie obejrzałam ten wywiad. Panie Bernardzie, sądzę, że nieźle chyba Pan sobie poradził z tym francuskim, może przejdzie Pan na stałe na mowę obcą ku uciesze tych, co po polsku niewiele rozumieją. Ale co wtedy mogłabym napisać pod Pana wideoblogiem? Chyba trzeba byłoby zacząć leczyć uzależnienie! O zębach nie będę wspominać - ponieważ każdy ma swoje, a od przybytku tylko głowa zaczyna boleć. Ale Temu Pana Rozmówcy - Adrienowi życzę wydania książki w języku polskim. Chciałabym uchwycić widzenie Lublina oczami obcokrajowca, chociaż z polskimi korzeniami. Może niewiele będzie się różniło od tego, co Pan napisał o Lublinie - jako urodzony gdzie indziej. Z roli aktora, przeszedł Pan na rolę dziennikarza i znowu się udało. Czym jeszcze zaskoczy Pan swoich telewidzów?