Lesia Ukrainka urodziła się w Zwiahlu w Imperium Rosyjckim w rodzinie ukraińskiej inteligencji. Jej matką była pisarka Ołena Pcziłka, a wujem – językoznawca i historyk Mychajło Drahomanow. Wykształcenie zdobyła w domu, gdyż od dzieciństwa chorowała na gruźlicę kości. Debiutowała w 1884 roku dwoma wierszami opublikowanymi w lwowskim czasopiśmie "Zoria". Oprócz licznych wierszy (tomy: "Na kryłach piseń", "Dumy i mriji", "Widhuky") opublikowała również kilkanaście dramatów. Jej twórczość była odbiciem silnych emocji i duchowego niepokoju, a jednocześnie wiary w zwycięstwo dobra i sprawiedliwości. Czując się spadkobierczynią kultury europejskiej, często nawiązywała do starożytności, a także do współczesnych sobie prądów literatury zachodniej. W jej dziełach wyraźnie widoczne są rysy symbolizmu. Za najdoskonalszy z utworów Lesi Ukrainki uważa się dramat poetycki Lisowa pisnia.
Jako krytyczka literacka, Lesia Ukrainka opublikowała szereg artykułów poświęconych historii i współczesności literatury europejskiej, w tym polskiej. Jest również autorką licznych przekładów na ukraiński, m.in. Homera, Heinego, Hugo, Byrona i Mickiewicza. (IS)
Komentarze (0)