Jak nas widzą... (7)

Zaczynam, a niech to, od minister, o której miałem nie pisać. Więc nie będę pisał. Przekażę tylko, że w „Newsweeku” natrafiłem na kipiący miłością do lublinianki pean pt. „Polskie wojny o pietruszkę”. Ponoć, dowodzi autor, cały naród poluje na swoją Muchę. „To zdumiewające, jak bardzo potrafimy się rozpalić do czerwoności i zaangażować w sprawy, których właściwie nie ma”. Właściwie się zgadzam. W tym ministerstwie, tej minister właściwie nie ma.
Zapomnieć o sobie nie pozwala też Janusz Palikot, który razem z grupką entuzjastów publicznego palenia trawki, ponoć zaciągnął się maryśką przed Sejmem, o czym nie domieszkały donieść nie tylko tabloidy i wszelkiej maści portale. Wreszcie! Jestem z pana dumny, panie pośle! A już podejrzewałem pana o tchórzostwo...
To, jak się okazało, nie był szczyt odwagi i mądrości posła Palikota w tym tygodniu. Na stronie wprost.pl przeczytałem, że podczas niedawnego spotkania z byłym prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim Janusz Palikot miał oświadczyć: „Przyszedł czas, by powiedzieć Polakom, że muszą się wyrzec swojej polskości”. Doskonale! Tylko od siebie trzeba zacząć.
W mijającym tygodniu cała Polska dowiedziała się także gdzie doktorat robi dziewczyna szeryfa, przepraszam, detektywa Krzysztofa Rutkowskiego. Szkoda tylko, że przy okazji jej próby skoczenia z 9. piętra gmachu KUL.
Tomasz Nieśpiał