Dzielnice Lublina: Tatary

Tatary były wsią królewską, należącą do starostwa lubelskiego. Rozciągały sie wzdłuż prawego brzegu Bystrzycy od terenów Parku Ludowego aż po ulicę Turystyczną. Tu krzyżowały się najważniejsze szlaki handlowe biegnące przez Łęczną na Litwę i Mełgiew na Ruś. Dzięki lokalizacji w pobliżu skrzyżowania trzech rzek: Bystrzycy i jej dwóch dopływów - Czechówki i Czerniejówki, Tatary zwane były też "Wielkim Stawem Królewskim". Nazwa Tatary wiąże się z rodem Tatarów sprowadzonych na te ziemie przez króla Władysława Jagiełłę około 1400 roku. Określenie Tatary prawdopodobnie wywodzi się od słowa Tartar - czyli mitologicznego piekła. W XIX w. Tatary stały się własnością prywatną. Początkowo należały do generała wojsk polskich hr. Ożarowskiego, by później przeszły w posiadanie Emanuela Grafa i jego potomka Kazimierza. Administracyjnie w granice Lublina osiedle włączono w 1916 roku.   W czasie 20-lecia międzywojennego nastąpił największy rozwój osiedla m.in. dzięki inwestycjom zagranicznym i krajowym w zakłady wytwórcze i usługowe. Po wojnie Tatary zachowały swój przemysłowy charakter. Wkrótce wybudowano tu Fabrykę Samochodów Ciężarowych, Zakłady Mięsne oraz inne zakłady przemysłowe. Władze miasta zezwoliły jednak na wybudowanie w tym rejonie dwóch osiedli mieszkaniowych: ZOR Tatary i Motor.